They interviewed senior WHO officials and analyzed various guidelines to determine how they were produced. What they found was a distinctly non-transparent process. .//
“This study shows that there is a systemic problem within the organization, that it refuses to put science first.”
uit: ‘WHO Criticized for Neglecting Evidence’ - MARIA CHENG ; AP Medical Writer .

Het implementeren van Repacholi’s ‘stand van wetenschap-truckje’ en de door hem georkestreerde WHO-leugens in het poldermodel. De demagogie van deze kleuterschoolbestraler en witwasser van depleted uranium-slachtoffertjes wordt omarmd door de als onafhankelijk bedoelde GGD!

GGD GRoningen houdt zich zonder enige opgave van reden aan de stralingsnorm van wetenschapsfraudeur Michael Repacholi die nu de depleted uranium-smeerlapperij van de NAVO en VS in Irak met kinderen net als de WHO wetenschappelijk probeert te wiswassen.

zie bij deze pagina eerst de hieraan gekoppelde pdf-bestanden in de rechter colom


De GGD wordt met ons belastinggeld gefinancierd en hoort een onafhankelijke waakhond voor de volksgezondheid te zijn en te blijven. Dit is de enige uitgangspositie waarmee de GGD haar bestaan naar de burger toe kan en mag legitimeren. Rechtsbureau BAWA heeft de Nederlandse GGD hier ook met klem op gewezen.

Helaas is er geen sprake van onafhankelijkheid of enige verantwoording naar de financier van de GGD (de burger zelf) waar het de stralingterreur betreft naar deze zelfde GGD-bekostigende burger. Prima, maar dan privatiseert de GGD maar en bedruipt ze zichzelf ook maar financieel en niet van ons belastinggeld dat vervolgens ook nog tegen ons gebruikt wordt gezien de cruciale demagogierol die de Nederlandse GGD-en speelden en spelen bij het voorliegen van burgers over stralingsrisico's en het doorverwijzen naar omstreden gepolitiseerde instanties die enkel overheid & industrie dienen.

De GGD heeft geen enkele wettelijke verplichting via de Gezondheidsraad en WHO naar de cluster Repacholi/IEEE/ICNIRP/telecom & draadloosindustrie en de onzin-blootstellingsnorm die deze cluster hanteert. En toch speelt de GGD de hoer voor die cluster in plaats van haar verantwoording inzake de werkelijke stralingsrisico’s aan de burger af te leggen en in de pers te gooien. De magische Repacholi-term ‘de huidige stand van de wetenschap’ uit Repacholi’s wereldwijd geuniformiseerde stralingdemagogie komen we al in de eerste alinea tegen van de info die de landelijke GGD op haar website plaatste op 3 december 2006. Een pagina die sinds onze download ervan op 29 augustus 2009 dus nooit werd aangepast. Ook niet na verschijning van het BioInitiative Report en de protesten van 522 Europarlementariërs in april 2009. Ook niet na de schrikbarende ADHD-explosie van 25% in 2007 en 40% in de eerste helft 2008 simultaan met de grote overstap van providers naar Wi-Fi-modems:
 
“Informatieblad zendmasten Mobiele telecommunicatie en gezondheid (GGD-citaat)
De afgelopen jaren is het gebruik van mobiele telefoons fors toegenomen. Veel mensen hebben een mobiele telefoon. Voor de werking van deze telefoons zijn er al veel antennes geplaatst op masten en hoge gebouwen. Maar het aantal mobiele telefoons groeit nog steeds. Hierdoor zullen er nog meer antennes geplaatst gaan worden. Deze antennes worden steeds vaker in de woonomgeving geplaatst. De aanwezigheid van deze antennes roept bij sommige mensen vragen, angst of negatieve associaties op. Is een antenne-installatie schadelijk voor de gezondheid? Dit informatieblad informeert u over de huidige stand van de wetenschap met betrekking tot antennes en gezondheid.”///
 
Wat voortdurend opvalt, zowel bij de GGD, Gezondheidsraad als aanverwante organisaties die zich met de volksgezondheid bezig houden, is dat ze in hun uitingen naar de burger steevast beginnen deze te overtuigen van de normaliteit of in veel gevallen zelfs het belang van zendmasten en draadloze communicatie. Dit is natuurlijk helemaal niet hun taak en reeds hier zit de hele zaak dus al scheef. Ze horen zich überhaupt nooit of te nimmer met de promotie van draadloostechnologie te bemoeien en enkel en alleen vanuit de objectieve medische wetenschap de zaak te beoordelen op veiligheid. Daarbij horen ze al helemaal nooit gebruik te maken van onderzoeken die betaald werden door de industrie of door een overheid die grote financiële of andere belangen heeft bij die industrie door middel van aandelen, de militaire cover up van microgolfeffecten op het menselijk lichaam, licentiegelden of het uitstellen van schadeclaims.
 
De GGD van  Groningen is ofwel hörig naar gemeente Groningen, ofwel wordt volledig gekoeieneerd door gemeente Groningen die precies instrueert hoe zij moet denken over straling en veiligheid. Tijdens een actie van Stralingsvrij Kind van 25 maart 2009 tegen Draadloos Groningen, opperde oud-burgemeester en draadlooslobbyïst Jacques Wallage onmiddellijk zijn eerdere idee de GGD ook voor dat doel te gaan inzetten. Tijdens diezelfde raadsvergadering was hem, de wethouders en het hele gemeentebestuur er juist op gewezen dat de GGD een onafhankelijke instelling is en dat het niet de bedoeling is die voor dit soort projecten tegen burgers te misbruiken. Inmiddels promoot GGD Groningen braaf de gedwongen bestraling van bijna 187.000 inwoners met Wi-Fi, 24 uur per dag 365 dagen per jaar. Dit is wat de GGD op haar website zegt over straling algemeen en gezondheid; het cursieve commentaar is door Sandalfon toegevoegd:
 
Wat citaten uit de webfolder van GGD Groningen:

GSM- en UMTS-zenders en uw gezondheid
 
GSM- en UMTS-zenders?
UMTS is tegenwoordig populair. Daarmee kan snel meer informatie verstuurd en ontvangen worden dan met GSM. GSM- en UMTS-zenders vormen een elektromagnetisch veld. Ook wel radiogolven genoemd. Radiogolven die worden uitgezonden door UMTS-zenders zijn vergelijkbaar met die van GSM-zenders. UMTS-zenders zenden echter met een lager vermogen dan GSM-zenders. Daarom zijn voor een landelijk netwerk meer UMTS-zenders nodig.
 
Uw gezondheid?
UMTS en GSM hebben geen relevante verschillen wat betreft de mogelijke gevolgen voor de gezondheid. Radiogolven zijn in kleine hoeveelheden onschadelijk. Zwakke radiogolven zijn overal aanwezig. Sterke radiogolven hoeven ook niet schadelijk te zijn. Zeer sterke radiogolven kunnen wel gevaarlijk zijn voor de gezondheid. Er zijn alleen schadelijke effecten aangetoond van radiogolven die gepaard gaan met het opwarmen van lichaamsweefsel. GSM- en UMTS-zenders zullen dat niveau in de praktijk nooit halen.
[Dit is dus glashard gelogen door de GGD en wordt door eindeloos veel onderzoeken alsook de interesse van defensie en de CFR in niet-thermische effecten van zeer zwakke microgolven als wapen en het Moscow Signal bevestigd. Zie de Factsheet Wi-Fi/ WLAN/ Mu-Fi in de rechter kolom]
 
Voldoen GSM- en UMTS-zenders aan de norm?
Zelfs recht onder een standaard GSM- of UMTS-zender is de veldsterkte veel lager dan de blootstellinglimiet. Dit blijkt uit metingen. Dit geldt zelfs voor iemand die boven op het dak staat.
[Ze voldoen nooit aan de Neil Cherry-norm, of baubiologische normen, de enige serieuze normen die we hebben. ‘De norm’ waar de GGD het over heeft is daarbij helemaal geen norm. De ICNIRP-norm is niet in onze wet opgenomen en daarom geen officiële nationale blootstellingnorm. Er wordt alleen gedaan alsof dit zo is en de GGD werkt daar aan mee. ]
 
Wat doet de GGD?
De GGD beantwoordt vragen van burgers en gemeenten. Indien er twijfel bestaat aan de sterkte van het elektromagnetische veld op een bepaalde plek kan de GGD de veldsterkte bij benadering meten.
[Men meet in zo’n geval alleen of de stralingsbelasting onder de ICNIRP-thermisch effect grens zit. Men meet dus helemaal niets (want u bevindt zich altijd verder dan drie meter van een zendmast) en vindt nooit wat omdat dit juist de opzet is van het ICNIRP-spel. In het ergste geval verwijst men u dan naar de huisarts of psycholoog. Dit heet risicobelevingmanagement. Als u het Freiburger Appell of Biointiative er bij haalt dan wordt men boos, zwijgt, sputtert of zegt dat u zich op serieuze wetenschap moet richten: de ICNIRP, Gezondheidsraad, WHO of dat u het Antennebureau, een administratief kantoor van Economische Zaken met een Dr. Phil-complex om raad moet vragen. Doorgaans gooit de betreffende GGD-er dan nerveus de hoorn op de haak.]
 
Waarom is er zoveel ongerustheid?
Er bestaan veel misverstanden over GSM- en UMTS-zenders. Het woord straling roept angst op. De straling afkomstig van GSM- en UMTS-zenders is echter beter te vergelijken met radiogolven. Vaak worden de effecten van verschillende elektromagnetische velden door elkaar gehaald. Hoogspanningsmasten zijn bijvoorbeeld niet vergelijkbaar met GSM- of UMTS-zenders.
[Stukje demagogische psychologisering van een probleem dat zelfs op kwanteneffectniveau kan worden bewezen.]
 
Ten slotte zijn onderzoeken die schadelijke effecten van GSM of UMTS melden niet altijd even betrouwbaar. Fouten kunnen zitten in de opzet van een onderzoek. Bijvoorbeeld een te kleine groep onderzochte mensen of een afwijkende groep proefdieren. Ook zijn er onderzoeken waarbij elektromagnetische velden worden gebruikt die boven de blootstellinglimiet liggen. Conclusies zijn daardoor niet altijd zo zeker als ze lijken en zijn dan ook niet gemakkelijk te vertalen naar de elektromagnetische velden van GSM- en UMTS-zenders waar mensen dagelijks mee in aanraking komen.
 
Er is veel onderzoek bekend waarbij juist geen gezondheidsschade van GSM- en UMTS- zenders is aangetroffen. Deze onderzoeken zijn op Internet moeilijk te vinden waardoor de informatie vaak te éénzijdig wordt opgenomen. Dit geeft mensen vaak het gevoel dat het bewezen is dat GSM- en UMTS-zenders schadelijk zijn voor de gezondheid.
[Er zijn enorm veel goed opgezette onderzoeken die de schadelijkheid van GSM en microgolfstraling algemeen aantonen. Er zijn relatief nauwelijks onderzoeken die de onschadelijkheid aantonen en alleen daarom vindt u er niet zo veel van op het Internet. Dan zijn ze ook nog eens fors betaald en beïnvloed door de industrie. De GGD is verder vrij om deze zogenaamde moeilijk op het Internet vindbare onderzoeken gewoon achter elkaar op een linkpagina te plaatsten, als de GGD ze zelf tenminste kan vinden en helder uitlegt waarom die onderzoeken goed zijn opgezet en bijvoorbeeld de tweeduizend onderzoeken waarop het BioInitiative Report zich baseert niet. Ook dient de GGD conform de noblesse oblige van haar publieksvoorlichting helder aan te tonen wat er niet zou deugen aan het Ecolog-rapport Reflex-onderzoek en waarom het artsenprotest in onder meer het Freiburger Appell niet integer is en de tijdruimtelijke constatering zendmastplaatsing X specifieke klachtenontwikkeling niet plausibel is. Hetzelfde huiswerk kunnen we meegeven aan Gezondheidsraad, Antennebureau en RIVM. Zie onze Facsheets hiernaast om te oordelen hoer "betrouwbaar" de ondderzoeken zijn waarop de GGD zich beroept.]
 
Volgens de Gezondheidsraad is echter niet bewezen dat GSM- en UMTS-zenders schadelijk zijn voor de gezondheid. Zij vindt het niet nodig om maatregelen te nemen tegen het elektromagnetische veld van een gewone GSM- of UMTS-zender.
[Bewijs wordt bij de Gezondheidsraad enkel bepaald door de regels van het ICNIRP-spel. Het ICNIRP is inmiddels zo vaak aangevallen en wetenschappelijk door het slijk gehaald dat de trend is dat een pseudo-ICNIRP het SCENHIR de ‘Wetenschappelijke Consensus’ gaat overnemen. Tegen de Gezondheidsraad loopt nu een bestuursrechtelijke procedure omdat hun standpunt tegenover dat van de Wetenschapsraad voor de Regering staat. Daarnaast ligt er een ontbindingsverzoek voor de Commissie Elektromagnetische Velden van de Gezondheidsraad wegens ernstige belangenverstrengeling. Enkele leden (Van Rongen, Brussaard) werken als adviseur voor de telecom. Dit verteld de GGD er natuurlijk niet bij als u ze belt. Ze horen hier zeker van op de hoogte te zijn.]

 
We sluiten deze pagina af met de landelijke GGD. De volgende uitspraak is namelijk de allergrofste, minst wetenschappelijk onderbouwde leugen ooit door de landelijke GGD gelanceerd. Sterker nog, dit is zuivere wetenschapsvervalsing en moedwillige publieksmisleiding die indien niet hard en in alle media de kop in geramd voor minimaal enige honderdduizenden Nederlanders een kankerdood gaat betekenen:
 
“In tegenstelling tot radioactieve straling zijn radiofrequente elektromagnetische velden niet-ioniserend. Deze vorm van straling veroorzaakt geen DNA-schade.”
 
Zie voor de lompheid van deze uitspraak het gesaboteerde onder de pet gehouden Ecolog Rapport, het BioInitiative Report onder vele andere, of zie deze theorie meteen in de praktijk door de vele actuele berichten nu over steeds vaker optredende kankerclusters rond zendmasten veerschijnen op www.stopumtds.nl en aanverwandte websites.



Het WHO-advies om elektrohypersensitieve mensen (voor gek verklaard) te dumpen en de gedwongen bestraling veilig te stellen

Om de stralingslobby extra te ondersteunen doet de WHO erg haar best om het exponentieel oprukkende verschijnsel hyperelektrosensitiviteit uit de erkenning te houden. Dit toont weer eens de plebejergeest achter de New World Order-politiek omdat de serieuze wetenschap inschat dat over tien jaar zoveel mensen elektrohypersensitief zullen zijn geworden door het cumulatief effect opgebouwd in de stralingssoep waarin we leven, dat dit ook economisch tot een totale samenlevingsontwrichting kan leiden en dit hoogstwaarschijnlijk ook zal doen. De instructies in de WHO-factsheet ‘Electromagnetic Hypersensitivity’ om mensen met serieuze stralingsklachten snel af te kunnen poeieren zijn van een soort dat we eigenlijk alleen tegenkwamen in nazi-Duitsland, het Rusland van Stalin en andere dictaturen, maar ook in Nederland begint men hiermee. De WHO gaat hier echt heel ver over de schreef van wat voor de normale beschaafde westerling acceptabel is. Hieronder de WHO-tips aan doktoren, regeringen en onderzoekers en het wordt weer eens duidelijk dat Nederland niet vanuit Nederland geregeerd wordt wat de volksgezondheid betreft, maar dat besef heeft recentelijk de Mexicaanse griep-hysterie ook al gekatalyseerd. Absurd aspect hierbij is dat Zweden elektrohypersensitiviteit volledig erkent als serieuze aandoening en slachtoffers met maatregelen tegemoet komt als gratis stralingwerende verf en stralingwerend glas. De WHO weet al lang dat hypersensitiviteit een medisch feit is maar heeft onderstaand stuk geproduceerd om het te camoufleren. Weer dient de WHO geld en industrie en niet de volksgezondheid en is dit misformatieorgaan fors medeplichtig aan de door deskundigen verwachte sluipgenocide die zich rond 2010, 2011 stapsgewijs moet aankondigen. Dit is het beruchte ‘nazi-citaat’ uit de WHO-factsheet ‘Electromagnetic Hypersensitivity’ :
 
Doktoren: Behandeling van getroffen individuen moet zich focussen op de gezondheidssymptomen en het klinische beeld en niet op de door het individu gepercipieerde behoeft aan reductie van elektrosmog op de werkplek of thuis. Dit vereist:
- een medische evaluatie om specifieke klachten en condities te identificeren die verantwoordelijk kunnen zijn voor de symptomen,  
- een psychologische evaluatie om alternatieve psychiatrische/psychologische condities te identificeren die verantwoordelijk kunnen zijn voor de symptomen.       
- een inschatting van factoren die op de werkplek en in de woning zouden kunnen bijdragen aan de getoonde symptomen. Het zou hier kunnen gaan om luchtvervuiling, excessief lawaai, slechte verlichting (flikkerend licht) of ergonomische factoren.
- een reductie van stress en andere verbeteringen in de werksituatie zou gepast kunnen zijn.  
      
Regeringen: Regeringen zouden gepaste doelgerichte en gebalanceerde informatie moeten verschaffen over de potentiele gezondheidsrisico’s van EMF (elektromagnetische velden) aan EHS (elektrohypersensitieve) individuen, gezondheidszorgprofessionals en werknemers. De informatie moet een heldere statement bevatten dat er op dit moment geen wetenschappelijk basis bestaat voor een verbinding tussen EHS en blootstelling aan EMF.
 
Onderzoekers: Sommige studies suggereren dat bepaalde fysiologische reacties van EHS individuen ertoe neigen buiten het normale bereik te vallen. In het bijzonder hyperreactiviteit in het centraal zenuwstelsel en disbalans in het autonoom zenuwstelsel moeten een follow up krijgen in medische onderzoek en de resultaten kunnen voor de individuen worden gebruikt als input voor mogelijke behandeling.